Gönderen: esraycr | 07/01/2010

İğrendiğim Yıl… 2009…

Hayatımın en mutsuz yılıydı iki bin dokuz..Öyle ki, üst üste bunun gibi  ÜÇ – BEŞ  yıl daha yaşasam, yaşamaya dair umutlarım tükenirdi.. Aslına bakarsanız yılın bir suçu yok..Sadece bir çok şey üst üste geldi aynı zaman diliminde …

Keşke yazının giriş cümlesini okuyan, bir çok kardeşimizin aklına geldiği gibi sebep ‘sevgili’ filan kökenli olsaydı..

İki bin dokuzda ne yaşadı bu kız da çileden çıktı derseniz..

İftira nedir ilk defa İki bin dokuzda gördüm.. Yalan yere suçlanmak nedir? Kendini ifade edememek nedir? Geceleri uykusuz kalıp ağlamak nedir?  En sevdiklerinden zarar görmek nedir? Can nasıl yanarmış bu yıl öğrendim..Fakat yine de kimselerin canını yakmamaya çalıştım…. Özür de dilense, af da dilense insanın içindekiler tamir olmuyormuş anladım..

Ne gelirse insana yakın çevresinden gelir derler ya..Gerçekten de öyleymiş bunu anladım.. Güvenmemek lazımmış..Sır vermemek lazımmış kolay kolay…

Fakat her zaman ayakta kalabilecek gücü buldum kendimde..  Yaşadıklarım acı olsa da… Dayanamam dediğim her anda ne kadar dayanıklı olduğumu gördüm.. Okulumu bile bırakayım diye düşünürken, kendimden bile vazgeçeyim derken.. Her şeyi sileyim bir kenara atayım derken.. Hepsinin de üstesinden geldim,gelebildim…Allah ‘a şükürler olsun….

Kimsenin ne dediğini umursuyorum şimdilerde, ne de yapıp ettiğini..Benim için doğru olanı yaptım şu yaşıma kadar, halen de öyle devam ediyorum..  Ben kendimle ve doğrularımla mutluyum…

Not: İki bin dokuzun bana en güzel öğrettiği şey, ‘’güvenmeyeceksin’’

Reklamlar

Responses

  1. 2009u 2010 bağlayan geceyi sinir krizi geçirerek yaşamış ve aynı şeyi öğrenmiş biri olarak tekrarlıyorum

    GÜVENMEYECEKSİN..

  2. @papatya’m.. Keşke vardığımız sonuç yanlış olsaydı.. hayır güvenmeliyiz diye insanlara haykırabilseydik.. malesef ama biz hakılıyız.. kesinlikle güvenmeyeceksin..İnsan hele de sevip değer veriyorsa, güvensizlik yaşıyorsa gel de sinirlenme.. 😦

  3. Sinirlen tabiki.. ama güvenmekten vazgeçme… Başka türlü yaşanmaz hayat. Birşeylere güvenmek, inanmak zorundasın.

  4. Esra 2009 acıların çocuğu gibi geçmiş 😀 ama herşeye rağmen ders çıkarmak daha güzel.Son cümlene katılmıyorum.Güveneceksin ama temkinli davranacaksın 😉

  5. “Okulumu bile bırakayım diye düşünürken, kendimden bile vazgeçeyim derken.. Her şeyi sileyim bir kenara atayım derken..”

    Pşş, sakın düşünme olmaz öyle şey. İnsanları kendi haline bırak, ne yaparlarsa yapsınlar, kendileri kaybeder. Bende en ufak şeye üzülürdüm ama artık öyle değil insanları takmıyorum. Bitti evet bitti, insanlara inanmıyorum,güvenmiyorum,sır vermiyorum. Bu devirde ana-babana bile güvenmeyeceksin.

  6. 2009 biz bu yılda yokuz : )

  7. çiğdem, en azından güvenmeyi deniyorum…
    @mizanger, dalga mı geçiyorsun sen bakayım? 😉 küçük emrah moduna sokmuşsun tam.. acıların çocuğu filan..Hem ben çocuk değilim, olsam olsam acıların kızı olurum…. 😀
    @enes, yok yok düşüncede kaldı zaten 🙂 Bırakmak mantıksızdı, çünkü ben bölümüme aşığım.. 🙂 Seviyorum hastane ortamını..Benim mutluluk kaynağım 🙂 Tekrar en baştan oku deseler, üşenmem okurum 🙂 Ama düşünsene bu denli sevdiğim şeyden bile beni uzaklaştırdılar.. İnsanlara bende güvenmiyorum en azından yüzde doksanına.. sır vermek mi? 🙂 iki kişinin bildiği sır değildir sözüne katılıyorum 😉 Yanlız ana babana güvenmeyeceksin kızmını lafın gelişi demiş olarak varsayıyorum..
    @resul, güzel tespit… :))

  8. ah, ahh, ahhh be güzel insan… Yaşadığın o ağır olayı yeniden hatırlayıp üzüldüm çok fazla. Rabb’im yüreğine genişlik versin, sekinet indirsin.

    Allah’ım her türlü güzellikten bu yürek güzeli insana bahşeyle ne olur… Amin.

    Güveneceksin!

    Hayata güzel bakarsan güzel yaşarsın, kötü bakarsan da hiçbir işin rast gitmez.

    Rabb’imiz bize güvendi ve bizi yarattı. Biz de O’na güvendik ve iman ettik, inandık O’na. O, bizi hayal kırıklığına uğratmayacak, hüsrana uğratmayacak. Biz de O’nu inşallah. İnsanız, yani hem nisyan içindeyiz, unutkanız, hem de ünsiyet kurabileniz. Günah işlememeye çalışırız (zira O bize güvendi) ama unutkan olduğumuz için işleriz, ama pişman olup yine O’ndan af dileriz (tabiri caizse O’nu hayal kırıklığına uğratmayız).

    Güvenmek bir kredidir karşı tarafa verilmiş olan. Karşı tarafın bu krediyi nasıl kullanacağı çok önemli. Zira bizim ona olan güvenimizi artıracak ya da azaltacak. Tabii bu kredi herkese eşit oranda verilmez. Karşı tarafın durumuna göre değişir. Bazıları 100’den bazıları da 10’dan başlar, fakat hiç kimse sıfırdan başlamaz. Bu krediyi karşı tarafa biz veririz.

    Etrafınızda hep kötü insanlar yani kredisi düşük insanlar olursa güven krediniz çok çabuk tükenir ve en sonundan “güvenmeyeceksin” diyebilirsin belki. Lakin, etrafımızdaki insanları seçmek bizim elimizde değil midir? O halde ya etrafımızdaki insanları ya iyi insan yapacağız ya da iyi insanları seçeceğiz her zaman. Ki güven kredimiz hep yüksek olsun.

    İşte o zaman, yaşama sevincimiz hep en yüksekte olur. Ve başkalarının da yaşama sevincini artırmış oluruz. Etrafımıza pozitif enerji dağıtırız. Böyle yaparak bir iyilik hareketi başlatmış oluruz hem de.

    Güven kredimizi, çarçur edecek insanlara değil insan olan insanlara kullandırmalıyız. Ki gerçek dostluklar ortaya çıksın. Zira gerçek dostlar hayatın olmazsa olmazıdır.

    Ne mutlu gerçek dostu olanlara…

    Vesselam.

  9. İlyas abime tamamen katılıyorum..
    Ne olursa olsun güvenmelisin, güveneceksin..Yazdıklarından neler yaşadığını tahmin edebiliyorum.O kötü anlarında dayanabileceğin insanlar var olduğu müddetçe; ki varlar sen de insanlara güveneceksin,g
    lümseyeceksin.Ben nerde hata yaptım dediğim de İlyas abinin dediği “kredi” aklıma geldi hep.Bazen insanlara gereğinden fazla kredi verebiliyoruz malesef.Önemli olan ayarını tutturabilmek bence. 0 kredi bence hiçbirşeyi çözmek aksine seni umutsuzluğa sürükler.K
    Kardeşim; inşallah doğru yerde, doğru zamanda,doğru insanlara gerektiği kadar kredi verebilesin,verebilesinki senin de Allah gözünde kredibiliten yüksek olsun..
    Kardeşin..


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Kategoriler

%d blogcu bunu beğendi: